'Filosofe Joke J. Hermsen heeft iets moois en belangrijks gedaan: zij schreef 'the thinking person's variant' op de berg aan boeken die de mensheid steunt in het ontsnappen aan de ratrace. (...) Met de combinate van eruditie en fijnzinnigheid weet Hermsen een opmerkelijk concreet boek te schrijven over ongrijpbare sensaties. Dat maakt dit boek geslaagd en inspirerend, een aansporing om zaken als fijnzinnigheid, intuitie en ontvankelijkheid te koesteren.' (Maartje Somers in NRC)

'In haar essaybundel Stil de tijd (de titel is ontleend aan een dichtregel van Gerrit Kouwenaar 'spel het vlees, stil de tijd, leef nog even', geeft filosofe en romanschrijfster Joke Hermsen een overzicht van het denken over de tijd in de westerse filosofie. Vooral Bergson krijgt haar volle aandacht, in een doorwrocht en zeer leesbaar essay, waar ze ook uitgebreid ingaat op de invloed van de tijdfilosoof bij uitstek op Marcel Proust. En opvallend genoeg wijdt ze ook een enthousiasmerend opstel aan het opus magnum Das Prinzip Hoffnung van de bijna vergeten (want door het odium van het marxisme - ten onrechte - besmette) Ernst Bloch (1885-1977). Haar hartenkreet aan het einde van dit opstel: 'Het is hoog tijd voor een Nederlandse vertaling van dit opmerkelijke filosofische werk, is ook mij uit het hart gegrepen.' (Hans Driessen, Volkskrant)

'De structuur - brieven, romanvorm en dagboeken is echt een vondst van Hermsen, daarmee maakt ze de roman intrigerend veelzijdig. Het levert prachtige draden op tussen heden en verleden, knipoogjes en spiegelingen, zonder dat ergens van overlap sprake is. Nauwelijks vallen de verschillen op tussen de historische bronnen en de rest van de roman. Hermsen schrijft in steen gebeitelde zinnen, rotsvast, trefzeker, en op het scherp van de snede. Ne keuvelez pas. Hermsen publiceerde eerder een essay over deze van Zuylen-zin, nu brengt ze hem in praktijk. Dat doet ze ijzersterk, intelligent en uitdagend, zelfs biografisch gezien. Kortom: De liefde dus is precies zoals een roman hoort te zijn: zonder gêne tot op het bot.' (Fleur Speet, Financieel Dagblad)

'Op basis van Belle van Zuylens geschriften schreef Joke J. Hermsen een smaakvol en vindingrijk verhaal over het grote mysterie in Belle van Zuylens leven. Belle van Zuylen was in die periode halverwege de veertig, en ongelukkig in haar huwelijk. Wat is er toen gebeurd tussen haar en de jonge bankier? Geen biograaf die uitkomst kan bieden. Dus verplaatst Hermsen zich als romanschrijfster in Belle en Jean-Samuel, en zal ze zich om meer dan een reden verbonden voelen met haar hoofdpersonage: ongeveer even oud als Belle toen, eveneens belezen, en al net zo geboeid door de immer gespannen, spannende verhoudingen man-vrouw, lichaam-geest, vrijheid-moraal. Hartstocht is een ziekte, passie trekt zich niets aan van de moraal, in verliefdheid word je een ander en denkt pas dan jezelf te zijn.' (Arjan Peters, in de Volkskrant)

'Hermsen koos, om begrijpelijke redenen, voor een mysterieuze periode uit het leven van haar idool, zodat ze de vrijheid had om de historische feiten aan te kunnen vullen met verwikkelingen, overwegingen, gevoelsuitstortingen, dialogen en brieven van eigen hand. Hermsen is erin geslaagd een levendig en genuanceerd beeld te geven van haar heldin: driest en gevoelig, plichtsgetrouw en egoistisch, natuurliefhebster en stadsmens. Een steeds terugkerende vraag die zij zichzelf stelt is of ze haar hart en haar gevoel moet volgen of voorrang moet geven aan een algemener belang: huwelijkstrouw, de fatsoensnormen, de eer en reputatie van de familie. Wat is, met andere woorden, de zin van het leven? Het eigen geluk, of dat van anderen? De liefde dus is een levendige en gevarieerde roman met een heuse, klassieke ontknoping, gebaseerd op een noodlottig misverstand.' (Janet Luis in NRC)

'Met De profielschets is er een academische roman van formaat bijgekomen, die veel te genieten geeft, ook voor degene die het milieu van binnenuit kent. Hermsen weet intimiteit en distantie op een knappe manier met elkaar te verstrengelen. Zij beheerst een stijl van vertellen die zowel invoelend als kritisch beschrijvend is. Met De profielschets bewijst Hermsen dat de academische roman vleugels kan krijgen, belangrijke kwesties zoals de machtsverhouding tussen vrouwen en mannen kan aangaan en behalve diepgaand ook buitengewoon amusant kan zijn.'
(Tom van Deel, in Trouw)

'Hermsen geeft in haar derde roman een venijnig beeld van de oncollegiale omgangsvormen op de universiteit. Ze bouwde er een amusante en spannende tragi-komedie omheen, die wel wat weg heeft van een detective.'
(Janet Luis, in NRC).

'De profielschets geeft een genadeloos inkijkje in de ernstig vervuilde fabriekshallen van de academische filosofie en steekt ironisch de draak met de opgeklopte pretenties van de wanne be-intellectuelen. Het is een boeiende, satirische roman waarin de academische wereld flink onder de loep gehouden wordt, zonder dat het een morele afrekening wordt.'
(Martijn Boven, in 8 weekly)

Bestellen via Bol.com.

'Strijdlustig en belezen is de filosofe en romanschrijfster Joke J. Hermsen in de essaybundel Heimwee naar de mens. Als de essayiste in deze collectie lezenswaardige stukken ergens voor pleit, is het de subtiele balanceerkunst tussen leven en werk, het streven een unieke stem te laten horen zonder te vluchten of ten onder te gaan, filosofie te bedrijven die zich niet afkeert van de politiek, vrij te zijn vanuit de gebondenheid aan het lichaam – en niet de vrijheid van de virtuele wereld te verkiezen, omdat die weg eerder een stap terug is in de anonimiteit.'
(Arjan Peters, in De Volkskrant)

'Hermsen houdt in een reeks essays een stevig pleidooi voor kunst die zich verzet tegen zinloosheid en apathie. Het is een prikkelend, rijk en inspirerend boek.' (Koen Vergeer, in De Morgen).

Heimwee naar de mens kwam op de shortlist van de Socrates Wisselbeker 2004.

Bestellen via Bol.com.

'Hermsen nam de levens van Virginia Woolf en T.S. Eliot als uitgangspunt van haar roman en herschiep ze in een fictioneel verhaal. Het resultaat is, in één woord, een prachtroman. (…) Getroubleerde levens zijn het, van twee succesvolle schrijvers die minder gelukkig zijn in hun huwelijk. (…) Ook vormen de gruwelen van de de Eerste Wereldoorlog een terugkerend element. Daarnaast brengt Hermsen een bezoek aan de Parijse linkeroever en schildert ze het opkomend nazisme. Uit de overvloed aan ideeen en thema's dringt zich één overkoepelende gedachte naar voren: de noodlottige voortgang van de tijd, de onmogelijkheid gedane zaken ongedaan te maken, en het verzet daartegen in kunst en literatuur. (…) Hermsen is niet bezweken onder het gewicht van de reputaties van Woolf en Eliot. Ze heeft de dialogen fris en levendig gehouden, de scènes wisselen elkaar in hoog tempo op. Tweeduister is als ambitieuze roman, als schets van een tijdperk en van een gefnuikt huwelijksleven, buitengewoon geslaagd.'
(Thomas van den Bergh, in Elsevier)

'Zo groeit Tweeduister boven de anekdotiek van een reeks schrijverslevens uit tot een tijdsbeeld in de vorm van een web van relaties en overtuigingen, waarin op de voorgrond een spannende en tragische, persoonlijke geschiedenis verweven wordt met de officieele, en, op een hoger plan, kunst wordt geconfronteerd met engagement, liefde met religie, geweld met pacifisme. Het grote aantal bekende personages, (waaronder ook Netty Nijhoff, Elisabeth de Roos, Marlow Moss, Djuna Barnes en Gertrud Stein), illustreert ontluisterend hoe mensen op verschillende niveaus in hun artistieke, morele en persoonlijke bekommernissen een nieuw evenwicht zochten op een maatschappelijk scharnierpunt in de Europese geschiedenis. Tweeduister is een heuse krachttoer, met veel precies geduld en een groot evocatief vermogen tot stand gebracht.'
(Jos Borré, in De Morgen)

'Tweeduister betekent schemering. Hermsen gebruikte het als titel voor haar grootse historische roman over de Bloomsbury groep. (…) De roman heeft een dramatische kracht. In feite een tamelijk destructieve kracht die je als lezer aan het eind met een beroerde boodschap achterlaat: tegen het geweld van de geschiedenis is niets bestand.'
(Jan-Hendrik Bakker, in Haagsche Courant)

'Met Tweeduister treedt Joke Hermsen met vanzelfsprekend gemak in de voetsporen van Hella S. Haase die al een halve eeuw de leading lady van de historische roman is. Haar tweede roman leest als een interpretatie van de denk- en gevoelswereld die we alleen kennen uit de Engelse boeken waarin het oorlogstrauma van een generatie in de loopgraven is verwoord. Waag je als moderne auteur uit het ingepolderde deltagebied maar eens aan zulke thema's. Daar zijn lef, zelfvertrouwen en inlevingsvermogen voor nodig. De filosofe op schrijverspad blijkt daar in ruime mate over te bezitten. Hermsen slaagt er niet alleen in om de wanhoop en sleetse plekken in de huwelijken van Eliot en Woolf bloot te leggen, zij roept bovenal de literaire wereld op in het Londen van de tussenoorlogse jaren. Ze komt zo dichtbij haar figuren als een mens maar valt te benaderen. Dat maakt het lezen van haar roman tot een literaire sensatie.'
(Wim Willems in Psychologie Magazine)

Bestellen via Bol.com.

'Hermsen bildet das Leben in der britischen Hauptstadt so anstrengungslos lebendig ab, als ob sie schon damals gelebt hätte. Das Buch regt zu Nachforschungen an, bietet spannende Unterhaltung – und wenn nicht alles den Tatsachen entspricht – ist es hervorragend erfunden. Hinter dem harmlosen titel Die Gärten von Bloomsbury verbirgt sich eine belletristische Perle!' (Renate Dubach, in Die Berner Zeitung)

Bestellen: www.luebbe.de

'Het dameoffer is een indrukwekkende debuutroman. Niet alleen de kanppe struktuur, die een verstrengeling van thema's met zich meebrengt, dwingt respect af en maakt Het dameoffer tot een prachtig veelzijdig boek. Ook Hermsens poging om de hoofdpersonen, Det en Hannah, ieder een heel iegen stem te geven, is geslaagd te noemen.'
(Christi M. Klinkert, in Surplus.)

'Het dameoffer is niet alleen een roman over een verstikkende moeder-dochterrelatie…, maar ook een feestelijk verpakte verhandeling over poetica'. (Elsbeth Etty, in NRC)

'Het dameoffer bestaat uit de gewaarwordingen en ervaringen van de vertelster in het hier en nu en haar lectuur van een verhaal dat haar moeder 25 jaar eerder heeft geschreven over de ontmoeting met haar latere echtgenoot. Het is een romantisch relaas over een liefde aan de oevers van de Seine, aan de vooravond van de studentenrevolte van voorjaar 1968, die voor een moment de verbeelding aan de macht leek te zullen brengen.'
(Jaap Goedegebuurde, in HP/De tijd

'Aan haar vlot geschreven debuut is te merken dat Hermsen dankbaar heeft kunnen putten uit haar ervaring als essayiste.'
(Odile Jansen in Trouw)

Bestellen via Bol.com.