Biografie
Joke
J. Hermsen werd op 29 juli 1961 geboren in Middenmeer, waar haar
ouders min of meer toevallig vanuit het Gooi waren neergestreken,
teneinde de plaatselijke bevolking van onderwijs (vader) en toneeluitvoeringen
(moeder) te voorzien. Rond haar vierde levensjaar verhuisde het
gezin naar de omgeving van Amsterdam, de stad die zij alleen nog
voor enkele studiejaren in Parijs en lange schrijfsessies op het
Franse platteland zou verlaten.
|
|
 |
Na haar studies letterkunde en filosofie was zij als docent en
onderzoeker verbonden aan de Letterenfaculteit en de Faculteit
Wijsbegeerte van de Universiteit van Amsterdam, Utrecht en Tilburg.
In 1993 promoveerde zij aan de UU op het proefschrift Nomadisch
narcisme. Sekse, liefde en kunst in het werk van Belle
van Zuylen, Lou Andreas-Salomé en Ingeborg Bachmann
(Kok Agora 1993). Daarna publiceerde zij samen met Dana Villa
in Amerika een boek over Hannah Arendt, The Judge & the
Spectator, en in Nederland een geschiedenis van vrouwelijke
denkers Het denken van de ander (Kok Agora 1997). Met
de dichter Henk van der Waal vertaalde zij Franse poezie en filosofie,
en kreeg zij twee kinderen, Rodante (1992) en Sebald (1996).
|
(foto:
Pim Portegies Zwart)
|
|
|
In 1998 debuteerde zij bij de Arbeiderspers met de roman Het
dameoffer, enkele jaren later gevolgd door de historische
roman Tweeduister, over de Bloomsbury schrijvers T.S
Eliot en Virginia Woolf. Deze roman werd ook in het duits vertaald.
In 2004 publiceerde zij een satirische roman over academisch filosofische
kringen, De profielschets geheten, waarmee zij voorlopig
afscheid nam van de universiteit. Haar essaybundel over kunst,
literatuur en filosofie Heimwee naar de mens haalde in
2004 de shortlist voor het beste filosofische boek van het jaar.
In februari 2008 verscheen haar roman, De liefde dus,
over de 18e eeuwse schrijfster en filosofe Belle van Zuylen. Deze
werd bekroond met de Halewijn literatuurprijs 2008 en genomineerd
voor de Libris literatuurprijs 2009. In november 2009 verscheen
bij de Arbeiderspers haar boek over de tijd, Stil de tijd.
Pleidooi voor een langzame toekomst, met onder meer essays
over Henri Bergson, Ernst Bloch, Hannah Arendt, Mark Rothko, Simeon
Ten Holt, Virginia Woolf en Marcel Proust. Dit boek behaalde in
een enkele maanden negen herdrukken. |
|
| |
|
 |
Samen
met Jaap de Jonge maakte zij twee korte documentaires over De
liefde dus en Stil de tijd, en het filosofische
beeldessay ‘Elke mening telt’ dat in 2008 de Martin
van Amerongen publiekprijs won. Naast haar schrijverschap is
Hermsen voorzitter van de sectie filosofie van het Pieter Nieuwland
college en het Cygnus gymnasium in Amsterdam, mentor voor jonge
kunstenaars bij Kunstenaars & Co, bestuurslid van de Internationale
Vereniging van Vrouwelijke Filosofen (IAPH) en commissielid
van de kunstenaarsvereniging ARTI in Amsterdam. In 2008 richtte
zij samen met Jaap de Jonge en Henk van der Waal de interculturele
salon MHT9 op.
|
|
Foto:
Ron Zwagemaker |
|
|